Από το 1915, όταν άρχισε να εκτινάσσεται στα ύψη η φήμη του Τσάρλι Τσάπλιν στην Αμερική και ύστερα σε όλο τον κόσμο, ξεκίνησαν οι διαγωνισμοί με τους σωσίες του. Κάποτε, μάλιστα, έγινε το εξής απίστευτο: ο ίδιος ο Τσάρλι Τσάπλιν συμμετείχε σ' έναν από αυτούς τους διαγωνισμούς και έχασε! Λέγεται ότι ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στην Ελβετία ή στο Μόντε Κάρλο και ότι ο Τσάπλιν βγήκε δεύτερος ή τρίτος, ενώ την πρώτη θέση πήρε ο αδερφός του, Σιντ! Όπως αποδείχτηκε, όμως, ο διαγωνισμός έγινε στο Σαν Φρανσίσκο και ο Τσάπλιν δεν μπόρεσε να μπει στην τελική φάση! Καταπληκτικό;!
Η 1η Δεκεμβρίου έχει οριστεί ως παγκόσμια ημερά κατά της μεγαλύτερης μάστιγας της εποχής μας, του AIDS. Μοιράζουν ενημερωτικά φυλλάδια και προφυλακτικά στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις πλατείες. Βέβαια, όλα αυτά για μια μέρα μόνο το χρόνο. Πάντα αναρωτιόμουν πόσο υποκριτικό είναι να θεσπίζονται τέτοιες "παγκόσμιες ημέρες".Λες και το πρόβλημα λύνεται μέσα σε μια μέρα! Κανονικά θα έπρεπε να μοιράζονται προφυλακτικά περισσότερες μέρες του χρόνου - αλλά μετά θα έκλειναν πολλές βιομηχανίες παραγωγής τους. Αφήστε που θα έπρεπε να υπάρχει μάθημα από το Γυμνάσιο για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων και την προστασία από τα αφροδίσια νοσήματα. Ψιλά γράμματα για την Ελλάδα. Όσον αφορά τον ιό HIV αυτόν καθεαυτόν, υπάρχουν πολλές θεωρίες για το πώς δημιουργήθηκε. Μάλλον μεταδόθηκε σε ανθρώπους που έτρωγαν ή έκαναν σεξ (μη σας φαίνεται περίεργο) με πιθήκους στην Αφρική. Μια πιο συνωμοτική θεωρία λέει ότι οι κινούντες τα νήματα του κόσμου δημιούργησαν και απελευθέρωσαν, με σκοπό τη μετάδοσή του από άνθρωπο σε άνθρωπο, τον μολυσματικό ιό. Ποτέ δε θα μάθουμε αν αληθεύει αυτό το τελευταίο.Αυτό που ελπίζω να ακουστεί τα επόμενα χρόνια είναι επιτέλους ότι βρέθηκε τρόπος να καταπολεμηθεί το AIDS. Κάτι μου λέει πως έχει βρεθεί ήδη, αλλά αν γίνει γνωστός, τότε θα χάσουν πολλά κέρδη οι φαρμακοβιομηχανίες, ενώ ο πληθυσμός της Γης θα αυξηθεί κι άλλο, πράγμα που δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση "κάποιοι". Ως τότε, ας προσέχουμε, γιατί τα χρόνια της... αθωώτητας των μεγαλύτερων από εμάς και του ελεύθερου σεξ που απολάμβαναν έχει περάσει. Μακάρι όχι ανεπιστρεπτί!ΥΓ: Ο μεγάλος Αμερικανός μπασκετμπολίστας Μάτζικ Τζόνσον πώς έχει καταφέρει να ζήσει, ενώ είχε μολυνθεί από τη νόσο πριν από 15 χρόνια περίπου;!
«Η εκτίμησή μας είναι ότι οι Έλληνες πολίτες μουσουλμάνοι της Βόρειας Ελλάδας στην πλειονότητά τους είναι εθνικά Τούρκοι. Κατάγονται από τουρκικές οικογένειες, μιλούν τουρκικά κι επομένως τους θεωρούμε εθνικά Τούρκους».
Τάδε έφη ο Αμερικανός επιτετραμμένος Τόμας Κάντριμαν προ λίγων ημερών. Είναι γνωστή πλέον η πάγια τακτική των Αμερικανών αξιωματούχων να εκφράζουν συχνά-πυκνά τις απόψεις τους για τα θέματα που αφορούν την ελληνική εξωτερική –και όχι μόνο- πολιτική. Οι απόψεις αυτές, βέβαια, τυχαίνει πάντα να είναι αντίθετες μ’ εκείνες του ελληνικού κράτους, καθώς και του ελληνικού λαού.
Με αξιοθαύμαστο θάρρος υποστηρίζουν σε κάθε ευκαιρία την ύπαρξη τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα, μιλούν για Μακεδονικό κράτος στα βόρεια σύνορά μας, ενισχύουν τις τουρκικές θέσεις στο Κυπριακό. Τα προαναφερθέντα αποτελούν ορισμένες μόνο γνώμες που εκφράζονται δημόσια, μεταξύ άλλων, από Αμερικανούς διπλωμάτες. Φανταστείτε τι ακούγεται off the record ή κάτω από το τραπέζι, τι απειλές και εκβιασμοί θα δέχεται η χώρα μας –και η Κύπρος- για να υποκύψει σ’ αυτά τα μείζονα εθνικά θέματα.
Η ελλαδική κυβέρνηση, όπως συνηθίζει, επικρίνει επιφανειακά τα λεγόμενα των Αμερικανών, αλλά ως εκεί. Καμία κουβέντα στο ΝΑΤΟ για τις καθημερινές παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από τους συμμάχους μας Τούρκους. Καμία σκέψη για εμπάργκο στο κράτος που επιμένει να αυτοπροσδιορίζεται ως «Μακεδονία». Ούτε λόγος για θέση βέτο στην είσοδο της χώρας που αρνείται να αναγνωρίσει την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αντιθέτως, σχεδόν σύσσωμη η ελληνική Βουλή (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) στηρίζει ανελλιπώς και άνευ όρων την τουρκική είσοδο στην Ε.Ε. μη διεκδικώντας τίποτε! Ούτε το άνοιγμα της Αγια-Σοφιάς, για παράδειγμα, ούτε την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη. Συνεχείς υποχωρήσεις που έχουν ήδη, και θα έχουν ακόμη πιο τραγικά αποτελέσματα στο προσεχές μέλλον.
Για να επανέλθουμε στο αρχικό θέμα, οι Αμερικανοί μιλώντας για τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα, δεν σέβονται τόσο την κοινωνικοπολιτική κατάσταση όσο και τα νομικά πλαίσια για το συγκεκριμένο ζήτημα. Μπορεί και να μη γνωρίζουν καν για τη Συνθήκη της Λωζάννης που υπογράφηκε και από τις δύο πλευρές και ισχύει μέχρι σήμερα. Αλλά η στάση τους αυτή ακολουθείται και σε άλλους τομείς του Διεθνούς Δικαίου: δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση για το Διεθνές (Ποινικό) Δικαστήριο της Χάγης, ούτε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά ούτε και τη Σύμβαση για το Περιβάλλον του Κιότο! Είναι τυχαία όλα αυτά;
Σίγουρα, το «χαστούκι» που δέχτηκε η κυβέρνηση Μπους στις εκλογές του Κογκρέσου ίσως τους αναγκάσει να αλλάξουν πολιτική σε κάποια θέματα, όπως στο Ιράκ. Εκεί που, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν πρόκειται να αλλάξουν εύκολα γνώμη είναι στα θέματα που ενδιαφέρουν άμεσα και την Ελλάδα. Γι’ αυτό είναι στο χέρι του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών και των Ελλήνων διπλωματών να μην κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω, από εδώ και πέρα, και αλλάζοντας πλεύση σε ορισμένα θέματα ασκώντας διεκδικητική εξωτερική πολιτική.
Μια από τις πιο ωραίες ταινίες της μετά το 2000 εποχής, είναι η "25η ώρα" του Σπάικ Λι. Μπορεί μετά από χρόνια να έχω ξεχάσει την υπόθεση του μυθιστορήματος που έγραψε ο Ντέιβιντ Μπίνιοφ, όμως δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ τον απίστευτο μονόλογο του πρωταγωνιστή Μόντι (στην ταινία ενσαρκώνεται από τον εξαιρετικό Έντουαρντ Νόρτον) μπροστά στον καθρέφτη με τον ίδιο του τον εαυτό - ή μάλλον με τον άλλον του εαυτό.Ο Μόντι πηγαίνει στην τουαλέτα, κοιτάζει στον καθρέφτη, στην κάτω γωνία του οποίου κάποιος έχει γράψει "fuck you!". Ακολουθεί ο μονόλογος, τον οποίο παραθέτω στα αγγλικά, μια και οποιαδήποτε προσπάθεια μετάφρασης θα αλλοιώσει -αν όχι καταστρέψει το νόημά του:Fuck me? Fuck you! Fuck you and this whole city and everyone in it.
Fuck the panhandlers, grubbing for money, and smiling at me behind my back.
Fuck squeegee men dirtying up the clean windshield of my car. Get a fucking job!
Fuck the Sikhs and the Pakistanis bombing down the avenues in decrepit cabs, curry steaming out their pores and stinking up my day. Terrorists in fucking training. Slow the fuck down!
Fuck the Chelsea boys with their waxed chests and pumped up biceps. Going down on each other in my parks and on my piers, jingling their dicks on my Channel 35.
Fuck the Korean grocers with their pyramids of overpriced fruit and their tulips and roses wrapped in plastic. Ten years in the country, still no “speaky” English?
Fuck the Russians in Brighton Beach. Mobster thugs sitting in cafés, sipping tea in little glasses, sugar cubes between their teeth. Wheelin' and dealin' and schemin'. Go back where you fucking came from!
Fuck the black-hatted Chassidim, strolling up and down 47th street in their dirty gabardine with their dandruff. Selling South African apartheid diamonds!Fuck the Wall Street brokers. Self-styled masters of the universe. Michael Douglas, Gordon Gecko wannabe mother fuckers, figuring out new ways to rob hard working people blind. Send those Enron assholes to jail for fucking life! You think Bush and Cheney didn't know about that shit? Give me a fucking break! Tyco! Imclone! Adelphia! Worldcom!
Fuck the Puerto Ricans. 20 to a car, swelling up the welfare rolls, worst fuckin' parade in the city. And don't even get me started on the Dominicans, because they make the Puerto Ricans look good.
Fuck the Bensonhurst Italians with their pomaded hair, their nylon warm-up suits, and their St. Anthony medallions. Swinging their, Jason Giambi, Louisville slugger, baseball bats, trying to audition for the Sopranos.
Fuck the Upper East Side wives with their Hermés scarves and their fifty-dollar Balducci artichokes. Overfed faces getting pulled and lifted and stretched, all taut and shiny. You're not fooling anybody, sweetheart!
Fuck the uptown brothers. They never pass the ball, they don't want to play defense, they take fives steps on every lay-up to the hoop. And then they want to turn around and blame everything on the white man. Slavery ended one hundred and thirty seven years ago. Move the fuck on!
Fuck the corrupt cops with their anus violating plungers and their 41 shots, standing behind a blue wall of silence. You betray our trust!
Fuck the priests who put their hands down some innocent child's pants. Fuck the church that protects them, delivering us into evil. And while you're at it, fuck JC! He got off easy! A day on the cross, a weekend in hell, and all the hallelujahs of the legioned angels for eternity! Try seven years in fuckin' Otisville, Jay!
Fuck Osama Bin Laden, Al Qaeda, and backward-ass, cave-dwelling, fundamentalist assholes everywhere. On the names of innocent thousands murdered, I pray you spend the rest of eternity with your seventy-two whores roasting in a jet-fueled fire in hell. You towel headed camel jockeys can kiss my royal, Irish ass!
Fuck Jacob Elinski, whining malcontent.
Fuck Francis Xavier Slaughtery, my best friend, judging me while he stares at my girlfriend's ass.
Fuck Naturel Rivera. I gave her my trust and she stabbed me in the back. Sold me up the river. Fucking bitch.
Fuck my father with his endless grief, standing behind that bar. Sipping on club soda, selling whiskey to firemen and cheering the Bronx Bombers.
Fuck this whole city and everyone in it. From the row houses of Astoria to the penthouses on Park Avenue. From the projects in the Bronx to the lofts in Soho. From the tenements in Alphabet City to the brownstones in Park slope to the split levels in Staten Island. Let an earthquake crumble it. Let the fires rage. Let it burn to fuckin' ash then let the waters rise and submerge this whole, rat-infested place.No. No, fuck you, Montgomery Brogan. You had it all and then you threw it away, you dumb fuck! Ο πρωταγωνιστής παίρνει μια βαθιά ανάσα και προσπαθεί να σβήσει τα λόγια που είναι γραμμένα στον καθρέφτη. Σημείωση: τα ονόματα που αναφέρονται στο μονόλογο είναι εκείνα των κολλητών του και της κοπέλας του! Επίσης, αναφέρεται και στον πατέρα του, αλλά καταλήγει κατηγορώντας τον εαυτό του.
Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας, έλαβε χώρα την Κυριακή η εκδήλωση-αφιέρωμα στη ζωή και το έργο ενός εκ των μεγαλύτερων Ελλήνων επιστημόνων, του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.
Την εκδήλωση άνοιξαν με το καλωσόρισμα των επιφανών προσκεκλημένων, ο μαθηματικός κ. Κώστας Παπαδόπουλος, που τίμησε και το νεαρό μαθητή Τάσο Βαφείδη για την επιτυχία του στους βαλκανικούς μαθηματικούς αγώνες, και ο κ. Κώστας Ζώκος ως εκπρόσωπος του Δ.Σ. του Μουσείου Εκπαίδευσης.
Η πρώτη ομιλία ήταν εκείνη της κ. Δέσποινας Βλαχοστέργιου-Βασβατέκη, συγγραφέα της βιογραφίας του Κ. Καραθεοδωρή και βαφτισιμιά της κόρης του, Δέσποινας Ροδοπούλου. Η κ. Βλαχοστέργιου-Βασβατέκη προέβη σε μια μεστή παρουσίαση των σημαντικότερων στιγμών της ζωής του επιφανούς επιστήμονα, διανθισμένη με παράλληλες πηγές, όπως ιδιωτικές επιστολές του Αϊνστάιν προς τον Καραθεοδωρή, αλλά και συνομιλίες του τελευταίου με τον Έλληνα πρωθυπουργό και προσωπικό του φίλο, Ελευθέριο Βενιζέλο. Επισήμανε τις σπουδές του και τη μετέπειτα ακαδημαϊκή καριέρα του ως καθηγητή σε μια από τις πιο καλές έδρες μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ αναφέρθηκε ενδελεχώς στην απόπειρα δημιουργίας και λειτουργίας του Πανεπιστημίου της Σμύρνης, που δυστυχώς έμεινε στα χαρτιά λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής, το 1922. Μίλησε για την ιδιαίτερη σχέση του Καραθεοδωρή με μεγάλες μορφές της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, όπως με τον Αλβέρτο Αϊνστάιν -ο οποίος στην τελευταία του συνέντευξη τού απένειμε τα εύσημα και τον χαρακτήρισε δάσκαλό του-, σημειώνοντας και την «πατρική» σχέση που είχε με τους φοιτητές του. Βέβαια, στηλίτευσε τη συμπεριφορά του καθηγητικού κατεστημένου των Αθηνών που αρνήθηκε να παραδώσει έδρα στον Καραθεοδωρή, όπως και των κυβερνήσεων της Ελλάδας πλην Βενιζέλου που απέρριψαν τη διάθεσή του να ασχοληθεί με την οργάνωση και τη δομή της Παιδείας μας.
Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο κ. Αθανάσιος Λιπορδέζης, μαθηματικός, συγγραφέας και πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλων Καραθεοδωρή, που εκδίδει και διμηνιαία εφημερίδα με τίτλο «Κ. Καραθεοδωρή» που μοιράστηκε στους μετέχοντες στην εκδήλωση. Ο κ. Λιπορδέζης τόνισε τις προσπάθειες που καταβάλλονται από τον σύνδεσμο για να γίνει ευρύτερα γνωστό το έργο του Κ. Καραθεοδωρή (πρόκειται να ιδρυθεί μουσείο στην Κομοτηνή αποκλειστικά για την οικογένεια Καραθεοδωρή), που στο εξωτερικό είναι ήδη διάσημο. Αναφέρθηκε επίσης και στο έργο άλλων συγγενών του Καραθεοδωρή, όπως του θείου του Αλέξανδρου, ο οποίος ήταν νομικός, διπλωμάτης και Υπουργός Εξωτερικών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην υπογραφή συνθηκών για την απελευθέρωση τμημάτων της χώρας μας.
Τέλος, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λυών και στρατηγικός σύμβουλος κ. Νίκος Λυγερός ασχολήθηκε με το πόσο σημαντικό είναι το επιστημονικό έργο του Κ. Καραθεοδωρή. Σημείωσε ότι γίνονται αγώνες για να συγκεντρωθεί το πολύτιμο έργο του κυρίως στη Γερμανία όπου βρίσκεται και να μεταφερθεί στην Ελλάδα. Επέκρινε, όπως και οι άλλοι συνομιλητές, τη στάση ορισμένων μικρόμυαλων και κοντόφθαλμων Ελλήνων που πούλησαν εργασίες του Καραθεοδωρή σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, όμως εξήρε τη στάση του Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Ευρυπίδη Στυλιανίδη, που συμμετέχει ενεργά στις προσπάθειες περισυλλογής του υλικού με παρεμβάσεις σε ξένες χώρες.
Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρία και το Μουσείο Εκπαίδευσης του Δήμου Βέροιας, στους οποίους αξίζουν συγχαρητήρια, μια και τέτοια αφιερώματα σε μεγάλους Έλληνες της επιστήμης και του πνεύματος πρέπει να αποτελέσουν κοινό τόπο για το μέλλον.
Ο Πάουλο Κοέλο (ή Κοέλιο) είναι ένας από τους διασημότερους και πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της εποχής μας. Μεγαλύτερη επιτυχία του είναι αναμφισβήτητα το καταπληκτικό βίβλιο "Ο αλχημιστής". Σ' αυτό το έργο έχει γράψει μια από τις πιο γνωστές και διαδεδομένες φράσεις: "Αν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν ολόκληρο θα συνωμοτήσει για να το πετύχεις".Κατά την άποψή μου, το απόφθεγμα αυτό δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Νομίζω πως όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, πρέπει να δώσεις εσύ τον καλύτερο εαυτό σου, γιατί δεν πρόκειται ποτέ το σύμπαν να συνωμοτήσει για να το πετύχεις! Αυτή η σκέψη μοιάζει πιο πολύ ορθολογική και ρεαλιστική.
Ολοένα και εντείνεται η προεκλογική δραστηριότητα των υποψηφίων στις επερχόμενες εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Μέσα στους πολυσχιδείς τρόπους που επιστρατεύουν για να πείσουν τους ψηφοφόρους περιλαμβάνεται και το -καθιερωμένο πλέον- πέρασμα από τα μπουζουξίδικα της περιοχής.
Απ’ ότι πληροφορηθήκαμε από αναγνώστες μας, πολλοί υποψήφιοι πολιτευτές ήταν εκείνοι που έδωσαν το «παρών» στα εν λόγω τοπικά «καταστήματα» το τριήμερο που μας πέρασε, προκειμένου να συνδυάσουν τη διασκέδασή τους με τον προεκλογικό τους αγώνα. Με τα μαγαζιά αυτά κανένα πρόβλημα δεν έχουμε, ίσα-ίσα κάνουν χρυσές δουλειές και καλά κάνουν.
Όμως, τι καλή εντύπωση μπορεί να προκαλέσει στους ψηφοφόρους κάποιος που (υποκρίνεται πως) γλεντάει μέχρι πρωίας, για προφανείς ψηφοθηρικούς λόγους; Μάλλον επιβεβαιώνεται η ρήση του Σαββόπουλου για «τσιφτετελοποίηση» της κοινωνίας. Τώρα, παρουσιάζεται και νέο φαινόμενο: η «τσιφτετελοποίηση» των εκλογών!
ΥΓ: Το παραπάνω σχόλιο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Βέροιας "Μακεδονική", στο φύλλο της Τρίτης 10 Οκτωβρίου 2006.
θέμα: Στη σχεδόν κατάμεστη αίθουσα του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας διεξήχθη τη Δευτέρα η διάλεξη του καθηγητή Johannes Koder, που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. και των Φίλων του Βυζαντινού Μουσείου. Ο κ. Koder, που διδάσκει βυζαντινές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, είναι μέλος της αυστριακής Ακαδημίας και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, παρουσίασε σε άψογα ελληνικά το θέμα: «Σκέψεις για την τυπολογία και την εξέλιξη του οικισμού στο Βυζάντιο».
Η ομιλία του επικεντρώθηκε στην οικιστική εξέλιξη διάφορων περιοχών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, και όχι στην πρωτεύουσα του αχανούς κράτους, Κωνσταντινούπολη, που διέφερε πολύ από κάθε άποψη -γεωγραφική, δημογραφική, οικιστική- σε σχέση με τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της εποχής. Για τη μεγαλύτερη κατανόηση του θέματος της διαμόρφωσης των οικισμών στα χρόνια του Βυζαντίου, ανέλυσε συγκεκριμένους λαϊκούς οικισμούς, όπως της Λέσβου, της Χίου, των Σποράδων, περιοχών της Μικράς Ασίας κ.ά., που έχουν αναδειχθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη.
Επίσης, μετά από μια σύντομη ιστορική αναδρομή στα μεγάλα γεγονότα που στιγμάτισαν την αυτοκρατορία -έλευση των Αράβων στα ανατολικά, σταυροφορίες, άλωση μεγάλων πόλεων-, ο κ. Koder κατέστησε σαφές το πώς και το πόσο επηρέασε τη δημογραφική εξέλιξη του μεσογειακού χώρου τα παραπάνω συμβάντα, σε συνάρτηση τόσο με τις φυσικές συνθήκες (μεγάλος λοιμός που μείωσε αριθμητικά τους πληθυσμούς) όσο και με την επίδραση άλλων εξωγενών παραγόντων (πειρατές που καταδυνάστευαν τα νησιά του Αιγαίου).
Τέλος, αναφέρθηκε στην ίδρυση των μοναστικών οικισμών, η λειτουργία των οποίων ξεκίνησε και επεκτάθηκε στα χρόνια του Βυζαντίου. Κάποιοι, μάλιστα, υποστηρίζουν πως η αναλογία ανθρώπων που ζούσαν σε λαϊκούς οικισμούς και αυτών που ζούσαν σε μοναστήρια ήταν 50-50, αν και αυτό, όπως τόνισε ο καθηγητής, είναι υπερβολικό, δείχνει πάντως το μέγεθος και το πλήθος των μοναστικών οικισμών. Η Βέροια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, αριθμούσε περί τους 25.000 κατοίκους γύρω στον 10ο αιώνα, κρίνοντας από τις εκκλησίες που υπήρχαν, και ήταν δηλαδή μια σχετικά μεγάλη πόλη.
Τον κ. Johannes Koder προλόγισε μεταξύ άλλων και ο Πρόεδρος του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Ροδολάκης, που, πέρα από τις ευχαριστίες προς το πρόσωπο του διακεκριμένου καθηγητή, προέβη και σε μία σύντομη παρουσίαση του νεοσύστατου τμήματος που εδράζεται λίγο έξω από τη Βέροια, αναλύοντας τους σκοπούς της ίδρυσης αυτής της σχολής, την οποία χαρακτήρισε «πανεπιστήμιο του μέλλοντος» τόσο για το ειδυλλιακό μέρος που βρίσκεται όσο και για τις προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης που προσφέρει στους φοιτητές.
Την τοπική πολιτική ηγεσία εκπροσώπησε ο αντινομάρχης κ. Ορέστης Σιδηρόπουλος.
σχόλιο:
Με μοναδική εξαίρεση τον αεικίνητο αντινομάρχη κ. Ορέστη Σιδηρόπουλο, κανείς πολιτευτής του τόπου αλλά και εκπρόσωπος της Εκκλησίας δεν έδωσε το «παρών» στην εκδήλωση των Φίλων του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας και του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. με προσκεκλημένο τον διαπρεπή καθηγητή κ. Johannes Koder.
Προφανώς, οι ήδη εκλεγμένοι και οι υποψήφιοι στις επερχόμενες εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν βρήκαν λίγο χρόνο να θυσιάσουν στο βωμό της προεκλογικής τους εκστρατείας για να παρακολουθήσουν μια τόσο σημαντική εκδήλωση. Ίσως να μην έχουν βέβαια ούτε το γνωστικό επίπεδο αλλά ούτε και το ενδιαφέρον για να παρακολουθήσουν μια διάλεξη σαν αυτή του κ. Koder. Πού να ‘ξεραν πόσο καλή εντύπωση θα έδιναν με την παρουσία τους στους υπόλοιπους παρευρισκομένους!
Για την απουσία της Εκκλησίας, υποθέτουμε πως, ίσως, οι άνθρωποι της Μητρόπολης να έχουν σημαντικότερα θέματα να ασχοληθούν από το να τρέχουν να παρακολουθούν κάποιον αυστριακό βυζαντινολόγο. Και σας πληροφορούμε πως δεν είπε τίποτε αρνητικό για τη δράση της Εκκλησίας στο Βυζάντιο, ενώ αντιθέτως εξήρε τη σημασία των μοναστικών οικισμών για τη ζωή.
Από διάφορες φήμες που κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη, άδραξα την ευκαιρία κι ερεύνησα στο Διαδίκτυο το θέμα σχετικά με το πραγματικό επώνυμο του πρώην Υπουργού Πολιτισμού και ηγετικού στελέχους του ΠαΣοΚ Ευάγγελου Βενιζέλου.Αυτά που κυκλοφορούσαν και αυτά που βρήκα στο Internet ομοιάζουν. Δηλαδή είναι γεγονός πως το "Βενιζέλος" δεν είναι το πραγματικό επίθετο του ευτραφούς πολιτικού. Είναι αλλαγμένο, διότι το αρχικό του... τουρκόφερνε λιγάκι. Τούρκογλου ή Τουρκούτσογλου ή Τουρκμέτσογλου είναι ορισμένες από τις εκδοχές.Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ποιος πραγματικά άλλαξε το επίθετό του; Ήταν ο ίδιος ο Βαγγέλης Βενιζέλος ή ο πατέρας του; Σ' αυτό το ερώτημα επιφυλάσσομαι να δώσω ακριβή απάντηση. Λέγεται ότι ήταν ο πατέρας του που μετά τη Μικρασιατική καταστροφή ήρθε στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη μάλλον) και μετέτρεψε το επώνυμό του για ευνόητους λόγους. Δεκτόν. Υπάρχει όμως και η περίπτωση να άλλαξε ο Βενιζέλος ο νεότερος το όνομά του, προκειμένου να βοηθηθεί στην πολιτική του ανέλιξη. Με ένα επίθετο όπως το "Βενιζέλος" γίνονται άμεσα οι λογικοί συσχετισμοί με το παρελθόν, τον Ελευθέριο Βενιζέλο για παράδειγμα, που μπορούν να αποδώσουν πολιτικούς και εκλογικούς καρπούς (άντε να καταλάβει ο γέρος ψηφοφόρος ότι δεν έχει ουδεμία σχέση με τον παλιό Βενιζέλο). Αν έγινε κάτι τέτοιο, αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα -προς αποφυγήν- για το πού μπορούν να φτάσουν ορισμένοι άνθρωποι για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους.
Την 1η Αυγούστου 2006, όσοι βρεθήκαμε στο Terra Vibe (Μαλακάσα) είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε μια βραδιά που θα μας μείνει αξέχαστη. Στο άκουσμα και μόνο, του ερχομού των Depeche Mode στην Ελλάδα, στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας τους "Touring the Angel", χιλιάδες άνθρωποι σπεύσαμε να προμηθευτούμε το μαγικό εισιτήριο. Τα 60 ευρώ (ή και 100 ευρώ για πρώτη θέση V.I.P.) ήταν μια λεπτομέρεια μπροστά στο καταπληκτικό θέαμα που πρόσφεραν απλόχερα ο David Gahan και η παρέα του.
Προηγήθηκαν ως support groups, οι Schiller και οι Raveonettes, που απλά ζέσταναν τον κόσμο και ενέτειναν την αγωνία μας για το μεγάλο γεγονός της βραδιάς. Η μουσική των ηχείων σταμάτησε, για να μπει το intro των Depeche Mode. Κραυγές, ουρλιαχτά, τα κινητά και οι φωτογραφικές στο χέρι, για την είσοδο ενός εκ των κορυφαίων συγκροτημάτων παγκοσμίως. Το tracklist που αναφέρεται παρακάτω ήταν πολύ δυνατό, με 4 κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο, "Playing the Angel", και οι περισσότερες από τις παλιές κλασικές πλέον επιτυχίες τους -δεν είναι δυνατόν να πουν όλες τις κομματάρες σε μια βραδιά! 
Εντυπωσιακή δεν ήταν μόνο η απόδοση των τραγουδιών, αλλά και το σκηνοθετικό show που προβάλλονταν σε 5 γιγαντοοθόνες πίσω και πλάι από τη σκηνή. Αυτές συνδύαζαν τόσο ζωντανά πλάνα από τη συναυλία, αλλά και από παλιότερες live εμφανίσεις τους, αλλά και κάποια καταπληκτικά οπτικά εφέ. Όλα άψογα συνδυασμένα, εννοείται!
Γενικά, αυτά που θα θυμόμαστε καλύτερα, οι 35.000 άνθρωποι που έκαναν τον μεγάλο χώρο του Terra Vibe να φαντάζει πολύ μικρό θα είναι: πρώτα-πρώτα, η συγκλονιστική απόδοση του David Gahan σε όλα τα τραγούδια που είπε, καθώς και το πάθος και η τρέλλα που είχε πάνω στη σκηνή -ξεκίνησε ντυμένος με σακάκι, που έβγαλε στην πορεία, συνέχισε με γιλέκο και το πέταξε κι αυτό, για να μείνει γυμνός από πάνω. Επίσης, η αριστουργηματική διεκπεραίωση των κομματιών από τον συνθέτη και στιχουργό τους (ως επί το πλείστον) Martin L. Gore, ο οποίος εκτός από την κιθάρα και τα πλήκτρα που έπαιξε, έπιασε και το μικρόφωνο σε τρία τραγούδια -Home, It doesn't matter two και το καλύτερο όλων ακουστικό Shake the disease). Τέλος, θα μας μείνουν αξέχαστα κάποια κομμάτια -όλα δηλαδή-, όπως Personal Jesus, Enjoy the silence, αλλά και το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησαν, το ανεπανάληπτο Photographic.
Σίγουρα, η ταλαιπωρία άξιζε και η συναυλία αυτή αποτελεί πραγματικά μια απίστευτη εμπειρία για όσους τη ζήσαμε!
Tracklist:1. Intro (
http://www.youtube.com/watch?v=YjkTHnSKmrQ)
2. A pain that I’m used to3. A question of time4. Suffer well (
http://www.youtube.com/watch?v=7e-epZuaUCA)
5. Precious (
http://www.youtube.com/watch?v=ftz2J_MXS5w)
6. Walking in my shoes (
http://www.youtube.com/watch?v=Uo_et2bv9wc)
7. Stripped (
http://www.youtube.com/watch?v=6df56XB83ms)
8. Home9. It doesn’t matter two10. In your room (
http://www.youtube.com/watch?v=2M17XUwQEAQ)
11. John the Revelator12. I feel you (
http://www.youtube.com/watch?v=dF-kBpw5OEc)
13. Behind the wheel (
http://www.youtube.com/watch?v=G-RvQ9dUyZE)
14. World in my eyes15. Personal Jesus (
http://www.youtube.com/watch?v=JtnVKLbqAzI)
16. Enjoy the silence (
http://www.youtube.com/watch?v=Rx57O9bOryw)
Εncore:17. Shake the disease (
http://www.youtube.com/watch?v=X_48DdTMyWc)
18. Photographic (
http://www.youtube.com/watch?v=6O1EZYhyXXw)
19. Never let me down again (
http://www.youtube.com/watch?v=qsvNQMHSW5c)
(Τα βίντεο που παρατίθενται είναι ερασιτεχνικά τραβηγμένα από μένα και από άλλους τυχερούς που παραβρέθηκαν στη συναυλία)
Συνολικός χρόνος (1:43)
