Εκλογολογίας συνέχεια

23 ή 30 Σεπτεμβρίου; Ή μήπως Οκτώβρη; Ή στην ώρα τους, τον Μάρτιο; Καθημερινή είναι πλέον η συζήτηση σε όλα τα ΜΜΕ για τον ακριβή χρόνο των ερχόμενων εκλογών. Θα είναι πρόωρες ή όχι; Εφημερίδες, κανάλια και ραδιόφωνα έχουν εξαντληθεί σε έναν ανηλεή αγώνα πρόβλεψης της ημερομηνίας που θα στηθούν οι κάλπες. Δημοσιογράφοι, βουλευτές, υπουργοί και κάθε λογής “ειδικοί” προσπαθούν να ψυχολογήσουν τον πρωθυπουργό, συνεκτιμώντας τις συνθήκες και επικαλούμενοι τις δημοσκοπήσεις, και προβαίνουν στην έκφραση της πεποίθησής τους.

Μόνο στο στοίχημα του ΟΠΑΠ δεν έχει δοθεί προς στοιχηματισμό η πρόβλεψη του χρόνου διεξαγωγής των εθνικών εκλογών – αν και είναι πιθανό να “παίζεται” στο Διαδίκτυο.

Η όλη αυτή φαρσοκωμωδία μόνο άσχημο αντίκτυπο έχει στον πολίτη. Είναι ενδεικτική του πολιτικού συστήματος που υπάρχει στη χώρα μας και προκαλεί αλγεινή εντύπωση η εκλογολογία στον κάθε υγιώς σκεπτόμενο. Αποχαυνώνει τον κρατικό μηχανισμό και κωλυσιεργεί το όποιο κυβερνητικό έργο. Αλήθεια, σε ποια πολιτισμένη χώρα συμβαίνουν όλα αυτά; Μάλλον σε καμία.

Στην Αγγλία παρά την αλλαγή σκυτάλης στην πρωθυπουργία δεν έγιναν εκλογές. Και στα περισσότερα κράτη, ο χρόνος των επόμενων εκλογών είναι προκαθορισμένος και γνωστός από νωρίς (βλέπε Γαλλία, ΗΠΑ, Κύπρος, κτλ.). Ακόμη και σ' αυτή την θεσμικά προβληματική Τουρκία, έγιναν πρόωρες εκλογές εξαιτίας σοβαρού λόγου, δηλαδή την ανικανότητα εκλογής Προέδρου από την προϋπάρχουσα Βουλή.

Ποιος σοβαρός εθνικός λόγος, όμως, υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, προκειμένου να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές; Πιθανότατα, κανένας ουσιώδης. Μόνη εξήγηση θα είναι η τραγελαφικά προληπτική που λέει πως όποτε οι εθνικές εκλογές έγιναν στο τέλος της τετραετίας, οι αντίστοιχες κυβερνήσεις τις έχασαν! Αν αυτή η σημειολογία, κατευθύνει την πολιτική ζωή του τόπου, τότε εντάξει.

Μοναδική λύση αυτού του προβλήματος, που παρατηρείται σε κάθε τετραετία, δηλαδή το αν θα γίνουν ή όχι πρόωρες εκλογές, είναι η απαγόρευσή τους μέσω του Συντάγματος. Εκεί, θα πρέπει να προβλέπεται πως η τέλεση των εκλογών θα γίνεται στο τέλος της τετραετίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, π.χ. αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ή σοβαρή πολεμική σύρραξη που να αφορά άμεσα τη χώρα μας, πράγμα σχεδόν απίθανο στις μέρες μας.

Ενός λεπτού κραυγή

Μπορεί οι βουλευτές υποκριτικά να κράτησαν ενός λεπτού σιγή, κατά τη διάρκεια προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στη Βουλή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το ίδιο έκαναν και τα ζώα που ζούσαν στο βουνό της Πάρνηθας, το οποίο επλήγη πρόσφατα από πυρκαγιές.

Τα καημένα ζωάκια μη έχοντας άλλο τρόπο να διαμαρτυρηθούν φώναξαν με όλη τους τη δύναμη -κάποια ίσως για τελευταία φορά-, μήπως ακουστεί η κραυγή τους στα αυτιά των ...ανθρώπων! Άκουσε κανείς;

10 τραγούδια που λυπάμαι όταν τελειώνουν

Μια ετερόκλητη και συμβιβαστική λίστα, και από μένα...

1. Blue Monday - New Order: όχι άδικα ο δίσκος (12'') με τις περισσότερες πωλήσεις.

2. Don't look back in anger - Oasis: από τα δυο αδέρφια του Μάντσεστερ και την... Sally.

3. Paranoid android - Radiohead: Τόσο μελαγχολικό και τόσο υπέροχο.

4. Bittersweet symphony - The Verve: αλήθεια, τι άλλο είναι η ζωή παρά μια γλυκόπικρη συμφωνία;!

5. Shake the disease - Depeche Mode: σίγουρα, έχουν πάθει πολλοί αυτή την "ασθένεια" μιλώντας με τις κοπέλες τους.

6. Unfinished sympathy - Massive Attack: κομματάρα, γυναικεία φωνάρα.

7. Can't stop - Red Hot Chilly Peppers: τέλεια εισαγωγή και φοβεροί στίχοι.

8. Clandestino - Manu Chao: αν και δεν καταλαβαίνω πολλά, μ'αρέσει αυτός ο τυπάκος.

9. Take me out - Franz Ferdinand: νεανική τρέλα, τρελές κιθάρες, και επιτέλους βγάλτε με έξω από εδώ.

10. This is the end - The Doors: δεν θα μπορούσε να λείπει το μουσικό και στιχουργικό παραλήρημα του Jim και των φίλων του.

ΥΓ: To κείμενο δημοσιεύτηκε στο blog του Νίκου Δήμου, με αφορμή post του ιδίου ("Λίστα μουσική!") και μια σχετική έρευνα. http://doncat.blogspot.com/2007/06/blog-post_28.html

Ένα σύμπαν μέσα στο σύμπαν! Είμαστε σ’ ένα Matrix;

Ο Jonathan Leake, ο συντάκτης του "The Sunday Times’ Science" αναφέρει ότι ο Sir Martin Rees, καθηγητής αστρονομίας στο πανεπιστήμιο του Cambridge πιστεύει ότι είναι δυνατό να φανταστούμε υπολογιστές τόσο ισχυρούς που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ολόκληρο εικονικό σύμπαν.

Σε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με τίτλο "Τι δεν γνωρίζουμε ακόμα" θα πει: "Μέσα σε λίγες δεκαετίες, οι υπολογιστές έχουν εξελιχθεί από το να είναι ικανοί να προσομοιώνουν μόνο απλά σχέδια στο να είναι ικανοί να δημιουργούν κόσμους με ένα πλήθος λεπτομερειών".
"Εάν αυτή η τάση συνεχίσει, τότε μπορούμε να φανταστούμε υπολογιστές που θα είναι ικανοί να προσομοιώνουν κόσμους ίσως ακόμα τόσο πολύπλοκους όπως και αυτός μέσα στον οποίο νομίζουμε ότι ζούμε".

"Αυτό εγείρει ένα φιλοσοφικό ζήτημα: Θα μπορούσαμε εμείς οι ίδιοι να είμαστε μια τέτοια προσομοίωση και θα μπορούσε αυτό που νομίζουμε ότι είναι το σύμπαν μας να είναι ένα είδος ουράνιου θόλου μάλλον παρά κάτι αληθινό; Κατά μία έννοια θα μπορούσαμε εμείς οι ίδιοι να είναι είμαστε δημιουργίες μέσα σε μια προσομοίωση".

Ο Rees τονίζει ότι αυτό είναι απλά μια θεωρία, μια υπόθεση. Αλλά αυτή είναι μια θεωρία που ολοένα και περισσότερο συζητείται από άλλους διαπρεπείς επιστήμονες και κοσμολόγους.
Ανάμεσά τους είναι και John Barrow, καθηγητής των μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Cambridge. Αυτός επισημαίνει ότι το σύμπαν έχει έναν βαθμό εξαίσιου συντονισμού, ένας ακριβής καθορισμός που το κάνει ασφαλές για τους ζωντανούς οργανισμούς.

Ακόμη και μια μικρή μεταβολή σε μια θεμελιώδη δύναμη ή σε μια σταθερά όπως είναι της βαρύτητας θα έκανε τα άστρα να εκραγούν, τα άτομα να διαλυθούν και ο κόσμος μας να είναι πια αδύνατος. Αυτού του είδους οι "καλό-κουρδισμένες" συνθήκες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως δείγμα ενός είδους νοήμονος σχεδιαστή.

"Πολιτισμοί λίγο πιο προηγμένοι από εμάς θα έχουν την δυνατότητα να προσομοιώνουν σύμπαντα μέσα στα οποία αυτοσυνείδητες οντότητες θα μπορούν να εμφανίζονται και να αλληλεπικοινωνούν" είπε.

Κάποιοι όμως ακαδημαϊκοί θεωρούν αυτήν την ιδέα ενός υπολογιστή δημιουργού συμπάντων ως απίθανη. Ο Seth Lloyd, καθηγητής της Κβαντομηχανικής στο "Massachusetts Institute of Technology" είπε ότι ένας τέτοιος υπολογιστής θα ήταν αφάνταστα μεγάλος και άρα μη εφικτός.

Αν κάποιος έχει δει την τριλογία ταινιών του Matrix και την ταινία "Το 13ο Πάτωμα", μπορεί να πάρει μια γεύση από ένα τέτοιο σενάριο. Εκεί που η επιστήμη συναντά την τέχνη.
Ας μας δώσει κάποιος το... "κόκκινο χάπι" επιτέλους!

Πηγή: The Sunday Times, Wikipedia

Για την Αμαλία...

Αμαλία Καλυβίνου! Όλα τα ελληνικά blogs μιλάνε για Σένα! Για τον αγώνα, για το πείσμα, για την λεβεντιά Σου. Εμείς, την ημέρα της κηδείας Σου (σ.σ. 1η Ιουνίου), ξεκινήσαμε ήδη την μνήμη Σου: Ένα Λουλούδι για την Αμαλία Εκεί υπάρχουν ήδη 195 σχόλια - και μπορείτε να συνεχίσετε. Αλλά το πραγματικό προσκύνημα πρέπει να γίνει στο δικό Σου blog: fakellaki

Ήδη, όλα τα ΜΜΕ έχουν πάρει το θέμα και το συνεχίζουν.Ήταν η πρώτη νίκη των blogs στην Ελλάδα και είσαι η πρώτη μας ηρωίδα.Βέβαια οι αντιδράσεις των ιθυνόντων ήταν από χλωμές έως ανύπαρκτες. Κάτι ψέλλισε ο Ιατρικός Σύλλογος, μούγγα το Υπουργείο Υγείας. Αλλά το μαστίγωμα όλου του χώρου, που πλουσιοπάροχα μοίρασε το blog Σου, πόνεσε και πονάει ακόμα. Σε αυτή τη δύναμη βασίζομαι - και, όπως όλοι, Σε ευχαριστώ! Μη ξεχνάτε την τελευταία της επιθυμία. Σήμερα κι όλας!

Για την κινητοποίηση των bloggers και ανάλογο υλικό στο giatinamalia. Και για το καλύτερο κείμενο που διάβασα σε άλλο blog pitsirikos

ΥΓ: Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο blog του doncat. Για την αντιγραφή, Patsman

Νικολά Σαρκοζί

Γιατί κέρδισε ο Νικολά Σαρκοζί στις γαλλικές εκλογές; Διότι έπραξε το αυτονόητο: ήταν ευθύς. Στην προεκλογική περίοδο δεν μάσησε τα λόγια του, αλλά μίλησε ξεκάθαρα για τις επιδιώξεις και τους στόχους του.

Οι Γάλλοι πολίτες τον εμπιστεύτηκαν, συμμετέχοντας μαζικά στις εκλογές (μόλις 15% η αποχή), γιατί τους έπεισε με τις απλές και σταράτες δηλώσεις του. Τον στήριξαν καθώς απέδειξε πως είναι άνθρωπος των έργων. Η κοινωνία διψάει για αληθινές απόψεις και απορρίπτει την ασάφεια και τις φανφάρες που συνηθίζουν οι πολιτικοί του σήμερα. Ο Σαρκοζί έχει καθαρό πολιτικό λόγο, με τον οποίο μπορεί ο καθένας να συμφωνήσει αλλά και να διαφωνήσει. Αυτό που δεν μπορεί να του αρνηθεί κανείς είναι πως δεν είναι ειλικρινής. Και σε περιόδους πολιτικής ανευθυνότητας και ανεπάρκειας, οι άνθρωποι επιβραβεύουν την πολιτική ευθύτητα.

Και επειδή η Γαλλία αποτελεί για την Ευρώπη νευραλγικό παράγοντα ανάπτυξης, η εκλογή Σαρκοζί θα σηματοδοτήσει πολλαπλές εξελίξεις. Επιτέλους, κάποιος που μιλά ανοιχτά για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεν κομπάζει ούτε υπεκφεύγει όπως πράττουν πολλοί ομόλογοί του. Αλλά και για το Ευρωσύνταγμα, δεν δέχεται άκριτα ό,τι επιτάσσεται από τις Βρυξέλλες, σεβόμενος την άποψη των συμπολιτών του που εκφράστηκε μέσω δημοψηφίσματος. Οι προτάσεις του απλές και κατανοητές: όχι πλήρης ένταξη της Τουρκίας αλλά ειδική σχέση με την Ε.Ε., όχι στο Σύνταγμα αλλά μια νέα απλοποιημένη Συνθήκη για την Ευρώπη.

Όσο για τους αλαλαγμούς που ακούγονται περί νέας δεξιάς από τους δήθεν προοδευτικούς, το μόνο που αξίζει να ειπωθεί είναι ότι οι όροι αριστερά και δεξιά ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Πλέον, οι πολιτικοί χωρίζονται σε μεταρρυθμιστές και αντιμεταρρυθμιστές. Ο Νικολά Σαρκοζί ανήκει σίγουρα στους πρώτους.

Έχασε το παιχνίδι η Μαριέττα

Πάνω που είχε κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων στο θέμα των πανεπιστημιακών μεταρρυθμίσεων, η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Μαριέττα Γιαννάκου κατόρθωσε να απολέσει πάλι την όποια δημοφιλία της. Ενώ, λοιπόν, με την αξιόλογη και συνεπή στάση που κράτησε για το νέο νόμο-πλαίσιο των ΑΕΙ -άποψη την οποία συμμερίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις-, τώρα χάνει το παιχνίδι με την επιμονή της να στηρίξει την παρουσία του βιβλίου ιστορίας της ΣΤ' δημοτικού μέχρις εσχάτων.

Την ώρα που άνθρωποι από όλες τις ιδεολογικές, κομματικές, πολιτικές σκοπιές (Θεοδωράκης, Χριστόδουλος, ΚΚΕ, υπουργοί, κ.ά.) έχουν επικρίνει σφοδρά τα γραφόμενα αυτού του βιβλίου, η υπουργός δείχνει μια ανεξήγητη εμμονή στο να διατηρήσει το εν λόγω βιβλίο στις τάξεις, έστω με κάποιες περιορισμένες αλλαγές. Το θέμα, όμως, δεν είναι τα λίγα λάθη που συμπεριλαμβάνει, αλλά το βιβλίο σαν σύνολο, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κακογραμμένο σύγγραμμα ακατάλληλο για εκμάθηση από τους μικρούς μαθητές. Δεν είναι μόνο η προσβλητική χρήση ορισμένων λέξεων (πχ. οι Έλληνες της Μικράς Ασίας συνωστίζονται, οι Έλληνες απομακρύνουν τους Ιταλούς, κτλ.), αλλά η εντελώς αποκρουστική αφήγησή του. Είναι ό,τι ακριβώς σιχαίνονται να διαβάζουν οι μαθητές από την Α' δημοτικού ως και την Γ' λυκείου – ένα κατεβατό.

Αλήθεια δεν γνωρίζουν οι συγγραφείς του βιβλίου αυτού ότι τα παιδιά σε τέτοια τρυφερή ηλικία θέλουν πιο παραστατικά γραμμένη την ιστορία του τόπου τους, έτσι ώστε να εντυπωθεί πιο εύκολα στη μνήμη της; Το λυπηρό με το βιβλίο της ΣΤ΄ δημοτικού δεν είναι ότι αποσιωπεί σημαντικά γεγονότα της ελληνικής ιστορίας δίνοντας βαρύτητα σε άλλα ήσσονος σημασίας, αλλά το γεγονός πως δημιουργεί απέχθεια για την ιστορική γνώση στα παιδιά, πράγμα οδυνηρό για τις επόμενες γενιές που ούτε θα διδαχθούν από τα λάθη του παρελθόντος ούτε υγιή πρότυπα θα έχουν στο μυαλό τους.

Τελικά, το συνετότερο είναι να αποσυρθεί άμεσα το βιβλίο και να επανεγγραφεί από ιστορικούς προερχόμενους από ευρύτερη ιδεολογική και πολιτική καταγωγή, μια και όλοι γνωρίζουν τα πιστεύω και τις αρχές των συγγραφέων του συγκεκριμένου έργου.

Οι σύνδεσμοι φταίνε;

Την κατάργηση του νόμου για τους συνδέσμους φιλάθλων που συνδέονται με ΠΑΕ αποφάσισε η Διυπουργική Επιτροπή για την πάταξη της βίας στο χώρο του αθλητισμού. Έτσι, όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ρουσόπουλος, λουκέτο θα μπει σε περίπου 270 οργανωμένους συνδέσμους σε ολόκληρη τη χώρα, που αποδείχθηκαν στην πράξη εστίες οργάνωσης βίαιων επεισοδίων εντός και εκτός γηπέδων.

Όλοι αναρωτιόμαστε, βέβαια, εύλογα οι σύνδεσμοι είναι αυτοί που μόνο φταίνε για την ύπαρξη βίας στη χώρα μας; Σίγουρα, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης, αλλά ακόμη μεγαλύτερη είναι η ευθύνη των ΠΑΕ και όσων συνεταιρίζονται τη δύναμη των συνδέσμων. Η αλήθεια είναι πως σε κάποιες από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας οι “οργανωμένοι” είναι στα κέντρα λήψης των αποφάσεων (βλέπε Ολυμπιακός και Άρης, όπου μέλη συνδέσμων απαρτίζουν το Δ.Σ. των ΠΑΕ), ενώ σε άλλες οι νυν διαχειριστές αναρριχήθηκαν στην εξουσία με τη βοήθειά τους και τώρα τους αποτάσσουν (βλέπε ΑΕΚ). Επομένως, είναι οι επιχειρηματίες εκείνοι που φταίνε πραγματικά για τη δύναμη που απέκτησε το συνδεσμιακό κίνημα τα τελευταία χρόνια.

Κανείς δεν σκέφτηκε, επίσης, πως με την κατάργηση των συνδέσμων δεν τους απαγορεύτηκε η μετεξέλιξή τους σε σωματεία ή κάθε είδους νομικά μορφώματα, με συνέπεια τη συνέχιση της δράσης τους. Ακόμα, δεν ένοιαξε κανέναν το γεγονός πως στο χώρο των συνδέσμων, δεν υπάρχουν μόνο ναρκωτικά και βία, αλλά υπάρχουν και σύνδεσμοι ανά την Ελλάδα που καμία σχέση δεν έχουν με αυτά, και απλά οργανώνονται για να πηγαίνουν παρέα στα γήπεδα και να υποστηρίζουν την ομάδα τους. Με την τακτική (πονάει δόντι, κόβει κεφάλι) που ακολουθεί, όμως, η κυβέρνηση σήμερα, η μπάλα παίρνει και αυτούς τους συνδέσμους.

Λογική απορία

Με την έντονη καλοκαιρία της φετινής χρονιάς, γίνονται συχνές αναφορές στις ειδήσεις για "νέο ρεκόρ του υδράργυρου" και παρόμοιες υπερβολικές διατυπώσεις. Συνήθως, ακούμε ότι σε τέτοια ύψη η θερμοκρασία είχε να φτάσει εδώ και 20-30 χρόνια. Άρα λογικά το προηγούμενο ρεκόρ καταγράφηκε πριν 20-30 χρόνια, όπου σημειώθηκαν αντίστοιχες θερμοκρασίες. Συνεπώς, ποιος ο λόγος ανησυχίας για τις κλιματικές αλλαγές;

Τα ίδια συμβαίνουν εδώ και αιώνες! Υπάρχει πραγματικά λόγος ανησυχίας για τις μεγάλες θερμοκρασίες ή είναι ένας ακόμη τρόπος τρομοκράτησης του απλού αμαθούς λαού;

Τρίτη και 13

Γρουσούζικη μέρα η σημερινή - για τους προληπτικούς. Τραγική σύμπτωση: είναι η πρώτη φορά που θυμάμαι να πέφτουν για δύο συνεχόμενους μήνες (Φεβρουάριο και Μάρτιο) Τρίτη και 13! Όμως, γιατί θεωρούμε γρουσούζικη τη συγκεκριμένη σύμπτωση ημερομηνίας;

Καταρχάς, απ' όσο γνωρίζω, την Τρίτη και 13 θεωρούμε γκαντεμιά μόνο εμείς οι ανατολίτες, και δη οι Έλληνες. Οι ξένοι, με μπροστάρηδες τους Αμερικανούς προληπτικούς, έχουν την Παρασκευή και 13. Μη με ρωτήσετε το λόγο!

Πάντως, εμείς έχουμε "θεσπίσει" την Τρίτη και 13 ως τέτοια ημερομηνία, για τον εξής ιστορικό λόγο: Τρίτη ήταν όταν εάλω η Πόλις, ενώ το 13 προέρχεται από την πρόσθεση του 1453 (1+4+5+3=13), χρονολογία της Άλωσης. Απίστευτο γεγονός, αλλά μάλλον ισχύει και επιβεβαιώνει ότι κάποιες από τις προλήψεις έχουν ιστορική, πραγματική βάση!